Reisverslag 4 Iran

Bam 940X198

Vlag IranIran

 Maandag 14 augustus

De wekker loopt om 04.00 uur af. Hup, eruit. Koffie zetten, eten, douchen en wegwezen nu de temperatuur nog lekker is. Toch noch 06.20 uur voor we weg zijn van Camping “Murat” N39.31.14.7 – E044.07.34.1.
In de stad tanken we van het laatste beetje Turkse geld nog diesel. Het is 40 km. tot aan de grens.

Grens Iran                                           Welkom in Iran 300

grens goedOm 07.30 uur naderen we bij Maku de grens. Het is niet druk en alles is zo afgehandeld. Het wijst zich vanzelf en nadat we de “Vlooien” (mannekes die voor geld jou willen helpen ???) hebben afgeschud is al het papier gebeuren geregeld en is het wachten op de douane. Dan hebben we pech. Er staat een bus voor ons, die helemaal uitgepakt wordt. Dat duurt een hele tijd. Dan lijkt de bus te mogen vertrekken, maar nee, er is iets niet goed. Weer uitladen die handel en wij maar wachten. Als we dan aan de beurt zijn is alles zo bekeken, men is zeer vriendelijk en dan mogen we door. Om 10.30 uur rijden we Iran in. Vanaf nu bedekt met, ik lange broek, lange mouwen en sjaal om. Kees moet ook een lange broek, maar hij mag korte  mouwen dragen. Zo, nu eerst  de auto verzekeren. Komt daar weer zo’n “vlooi” aan of niet? Nee, hij is een vriend voor de toeristen en Holland is goed. Geen geld, geen geld. Ok, laat dan maar zien waar het is. Prima, de auto is  verzekerd voor 53,00 $. Let op, de deugniet achter de balie vroeg eerst 85,00 $. “Dat denk ik toch niet”  zegt Kees en kijkt heel boos. Volgens mijn informatie kost deze verzekering hooguit 53,00 $. Ok, ok 53,00 $ is ok. Ja, ze blijven het proberen. En dan komt bij de man die een vriend voor toerist wil zijn Holland is ok, toch weer de “vlooi” (aap)  uit de mouw. Hij wil commissie 7,00 $ omdat hij ons het gebouwtje van de verzekering heeft aangewezen. Nou, dat hadden we zelf ook wel gevonden, vriend !!. Nou aan m’n nooit nie. Kees boos, “vlooi” boos. Geen commissie, weg wezen. “Moggy” starten en gassen. Grote jongen die voor “Moggy” niet opzij gaat.

Ondertussen gaat de temperatuur weer flink omhoog. Inmiddels al 37 graden. Kees heeft het idee dat het onder “Moggy” veel te heet wordt doordat de uitlaat te veel naar de auto blaast. Het linkerachterwiel is ook pikzwart van de roet en de temperatuur gaat te veel omhoog. Dat kunnen we aflezen van de temperatuurmeters op het dashbord, voor elk wiel een. Hier moeten we iets aan gaan doen !

Tanken IranDan wordt et tijd om te tanken. Let wel !!!! Hier in Iran 108 liter diesel voor 2,00 € . Nee dit is geen tikfout. Het eten was duurder 6,00 €. We vervolgen onze route naar Marand dan richting Tabriz waar we willen overnachten bij het
El Goli Park N38.01.32.4 – E046.22.04.7.

 

Elgori parkElgori park MoggyWe staan op een parkeerplaats bij de ingang van het park. Achteraf hadden we een andere parkeerplaats moeten pakken, meteen vooraan bij de ingang van de parkeerplaats links. Daar stond het ’s morgens ook vol tentjes. Bij ons alleen auto’s die af en aan reden met veel lawaai. Het was te druk.
Om 04.00 uur ‘s morgens kwamen de joggers alweer opdraven. Ik denk dat we maar een uurtje of twee hebben kunnen slapen. Het park zelf viel wat tegen. Ook hier etende mensen. Hier in Iran wordt er niet ge-BBQ-ed maar wordt alles opgewarmd en dan gegetenDe sfeer is hier anders dan in Turkije. Men groet niet en kijkt steeds weg, om dan als ze denken dat je het niet ziet, je van onderen tot boven bekijken, tegen het onbeschofte aan. Ik draag weliswaar geen zwarte doek, maar heb toch alles netjes bedekt. Er lopen zeker ook Iranese dames in “gewone” kleding met hoofddoek, maar het merendeel wat je ziet is zwart. Irene dit zou een land voor jou zijn, allemaal PINGUINEN. Als we bij “Moggy” zitten worden we ook nu weer regelmatig aangesproken en krijgen we fruit en wat snoepgoed aangeboden. Je mag op deze parkeerplaats voor niets staan. Als we tijdens het wandelen een afgeschermde parkeerplaats zien die een stuk rustiger is, gaan we op het kantoortje van een back-pack overnachtingplaats, informeren. Ja, hoor, je mag je auto hier neerzetten voor 35,00 $. Ja, doeiiii! die is gek. SMS-je van Casper. Hij vertrekt vandaag vanuit Nederland. We zijn benieuwd wanneer en waar we hem treffen. Hij heeft een snellere auto en wil ook pittig door rijden. Ok, Casper, tot het volgende SMS-je en rij voorzichtig.

Dinsdag 15 augustus

06.15 uur vertrokken  54 liter diesel getankt voor 1,00 €. Uit eten 7,20 €. Waar hebben we het over.
Als we richting Teheran gaan via Bostan–Abad–Mianeh–Zanjan–Qazvin. Aan tolweg totaal  betaald 3,40 € wel steeds bonnetje bewaren, soms moet je dit weer afgeven, eenmaal hoefde we niet te betalen, u bent gast in ons land, welkom, maar aan het einde van dat stuk wilde ze wel een bonnetje. Gelukkig had ik er nog een van een andere weg, zelfde kleur en heb dat gegeven, komen we 15 km. voor Teheran in het plaatsje Karaj. We rijden dan richting vliegveld  en zien aan de linkerzijde een groot hotel. De naam kan ik helaas niet geven, stond alleen in het Arabisch maar de coördinaten zijn N35.40.50.0 – E050.59.05.1.

Overnachtings plaatsAchter het hotel was een groot parkeerterrein, omheined en met bewaking. Vragen dus. In eerste instantie ja, daarna nee. Nog maar eens vragen aan de hoge baas. Nee. Gatsie. Even op het gemoed van de bewaker werken, we zijn zo moe, mijn vrouw wil slapen, we zijn toch toeristen (gasten) van Iran. We kunnen toch niet onbewaakt op de straat gaan staan. Nogmaals bellen met de hoge baas. Gelukkig, we mogen blijven en krijgen zelfs thee aangeboden.

Woensdag 16 augustus

Olie verversenMoggy garageVandaag moeten we een garage van Mercedes  vinden. De olie van “Moggy” moet hoognodig worden ververst. Om 07.00 uur rijden we aan. Het is nu al 28 graden.

Gelukkig zien we voor we Teheran binnen rijden aan de linkerzijde een grote Mercedes Benz garage. N35.40.41.9 – E051.17.17.1. De garage is om 08.00 uur nog niet open maar er zijn al zes wachtende voor ons. Om 08.30 uur gaat de garage open. Eerst melden. De nodige papieren invullen, kenteken van de auto erbij en eindelijk om 10.00 uur zijn we aan de beurt. Netjes oliefilter (die we zelf bij ons hadden) en olie vervangen, alle andere smeerpunten afgewerkt. Helaas hebben ze hier geen nieuw oliefilter Microtop H 947/1x dus die moeten we onderweg nog een zien te kopen, dit filter hebben we over 10.000 km. pas weer nodig. Om 11.30 uur konden we weer aanrijden. Kees is mee de garage ingegaan. Ik heb braaf al die tijd in een ruimte gewacht met airco, thee en water, daar was dus niets mis mee. Voor olie verversen en 20 liter extra voor in de jerrycan 60,00 $ betaald. Die 20 ltr. liter extra was nog een crime. Gelukkig had de monteur de jerrycan al gevuld maar officieel mag dat niet. Paniek. Het heeft zeker een half uur extra aan tijd gekost voordat papieren ingevuld waren met toestemming voor deze 20 liter extra. Ja, we hebben ze toch echt nodig. “Moggy” lust de olie wel en hoe kunnen we anders bijvullen dan vanuit een jerrycan. We kunnen het slechts in een zakje meenemen.

TeheranOp naar de hoofdstad Teheran, met zijn meer dan 12 miljoen inwoners. VRESELIJK, wat een mensenmassa. Vlak bij de luchthaven Mehrabah in West Teheran, bij de westelijke busstation aan de Khiaban-e Azadi, ligt het drukke plein, Meidan-e Azadi waar het grote monument Borj-e –Azadi. De symbolische poort in het westen van de stad. Deze werd in 1971 opgetrokken voor de 2.500ste verjaardag van het Perzische rijk. Teheran is een zeer drukke stad, niet om te overnachten dus. We rijden door naar de Holy Shine.

 Holy Shrine goedGelukkig hadden Pascal en Corinne er ons op gewezen, dat even buiten Teheran een overnachtingplaats is, bij de Holy Shrine. N35.33.13.6 – E 051.22.03.8.
Een groot monument met park, waar je op de parkeerplaats mag overnachten. Het monument was prachtig. Dit monument hebben we van binnen bezocht. Schoenen uit, mannen aan de mannenkant en vrouwen aan de vrouwenkant naar binnen. Vrouwen door een gordijn met daarachter een vrouw met handschoenen aan die je fouilleert, net iets voor mij!!. Binnen was het prachtig. Als we alles bekeken hebben gaan we gewoon voor de auto op de stoep BBQ-en.. Niemand kijkt hier van op. Ook hier weer druk, druk druk. Veel vriendelijke mensen, maar ook arrogante mensen. Als een van de jongens vraagt of hij een foto van “Moggy” binnen mag maken zegt Kees. Nee, nu is het genoeg, de buitenkant fotograferen is ok, maar binnen, dat  is privé. Wordt de jongen boos, trekt zijn riem uit zijn broek en wil Kees meppen.

He, wat krijgen we nu. Ben jij zo een jongen met een kort lontje ?? Kees stapt met zijn grote lichaam (1.84 mtr. en 83 kilo) op hem af en zegt, kom maar op en gaat in een bokshouding staan ????  (het was maar een klein dun jochie, maar toch, voor hetzelfde geld trekt hij een mes) dan schrik je toch wel even, achteraf denken we dat het meer stoerdoenderij naar zijn vriendjes toe was. Hij druipt af. Verder de hele nacht door, lopende, pratende, etende en slapende mensen, gewoon in de open lucht op het gras of in een tentje en naast “Moggy”. Als we gaan slapen is het nog 31 graden. Geen oog dicht gedaan.  ’s Nacht, rechtop in bed naar buiten zitten kijken, hoe dit toch allemaal mogelijk is. Wat een andere wereld.

Holy Shrine met tekst

Klik hier voor dia serie Holy Shrine

Donderdag 17 augustus

Om 05.15 uur verder gereden richting Qom – Esfahan.
Als we richting Qom rijden, zien we weliswaar een bord verboden voor vrachtwagens, maar dat komen we wel meer tegen, we zijn tenslotte geen vrachtauto maar een motorhome. Dan flikkert een tegenligger flink met zijn lichten en maakt een beweging dat we om moeten draaien. Oei, dat ziet er ernstig uit. Toch maar keren. Dan blijkt dat we inderdaad een afslag gemist hebben richting Qom via de grote weg. Heel ongelukkig aangegeven, maar toch goed dat we een stukje terug gereden zijn. Dan komen we aan het  begin van een tolweg. Politie gaat pal voor “Moggy” staan, spreekt totaal geen engels en maakt de beweging dat we terug moeten. Ja, hallo..!! Wij moeten richting Esfahan. Moeilijk, moeilijk. Ok, we mogen door. Betalen netjes tol. Rijden verder, dan STOP. Terug. Wat nu weer. Zetten “Moggy” aan de kant zetten de motor af en gaan naar een politieauto, waar een politieagent inzit die er “hoog” uitziet. No English.

Dan maar met handen en voeten. We toerist, toerist, Esfahan!! You from Allemagne? No!!!!! Holland, Holland!! Holland is OK, go,go. Wat blijkt nu achteraf, de tolweg is verboden voor vrachtwagens. We hadden de oude weg moeten nemen, die oud en kronkelig is. Achteraf geluk gehad en verder geen controle of problemen. Dit geintje heeft ons veel tijd uit gespaard. Toch jammer dat de politie geen Engels spreekt, dat had ik in Iran zeker verwacht.  Ze vragen wel steeds of wij Fars of Persisch spreken. Nou, echt niet. Inmiddels loopt de temperatuur weer flink op. Deze ochtend stond de diepvries nog maar op -3 en de koelkast +9. De spanning wordt te laag, 10,5 Volt (moet 12 Volt zijn). Tijdens het rijden laden de accu’s niet meer genoeg bij, we moeten op een camping 220 Volt hebben anders moet de diepvries af. Nu is deze toch bijna leeg, maar toch.

Moggy onder doorgang goedDan komen we in Esfahan. Een zeer drukke stad. Rijden verkeerd als we het Hotel Emir Kabir uit de Lonely Planet zoeken, een man op brommer rijdt ons voor, zijn bedoeling is goed, maar “Moggy” is wel even groter dan zijn brommer. No, problem, ja hoor, gaat wel. !!!!! Nou dat was centimeter werk.  Als we bij het Hotel aankomen ligt dat midden in een druk centrum en parkeerplaat, gewoon openbaar. Ja, hallo, we gaan niet in een hotel overnachten met “Moggy” onbewaakt op een openbare gelegenheid.  Fout ingeschat. We rijden verder en zetten “Moggy” aan de kant bij een elektriciteitsbedrijf met bewaking en vragen of we hier mogen staan. Het mag, we zetten de generator aan om alles weer op de laden en dat gaat goed. Waarom hebben we daar niet eerder aan gedacht. Dan blijkt dat het toch wel erg druk is aan deze weg, bij het water en een zeer mooie brug. Kunnen we hier wel slapen??

Raoul in de autoMoggy in compound goedDan komt er een man langs lopen, die eerst verder loopt, zich dan omdraait en ons aanspreekt. Waar we vandaan komen en of we hier willen staan. Hij vindt dat dit geen plaats is om te overnachten en vraagt wat we willen. Ik antwoord eigenlijk heel brutaal. Ik hoop dat u een huis heeft met een grote tuin zodat we daar kunnen staan. Hierop lacht hij heel hard en zegt. Een huis heb ik wel maar een grote tuin niet maar als jullie willen, kom dan mee naar mijn huis dat staat in een compound met bewaking. Nou!!! Dat is niet voor dovemans oren.  Hij brengt ons richting zijn huis en staan dan aan een rustiger plaats bij een plantsoen. Niet slecht. De bewaker is er niet zo gelukkig mee. Hij wil geen verantwoording nemen.  De verantwoording blijft bij onszelf. Goed, deze avond kunnen we in ieder geval gerust slapen.

Vrijdag 18 augustus

Els met RaoulDeze ochtend kunnen we met Rasoul naar de stad rijden. Nadat hij brood en fruit afgegeven heeft rijden we aan.  Hij moet toch naar zijn werk en zet ons af, nadat hij opgeschreven heeft wat we allemaal kunnen bekijken. Tevens nodigt hij ons uit om ’s avonds mee uit te gaan eten met zijn vrouw.  Als we in de stad zijn blijkt dat bijna alle winkels dicht zijn. Het is, vrijdag. Dan is alles gesloten als bij ons op zondag. Jammer, maar verder geen probleem, gaan we toch van alles anders bezichtigen. We beginnen bij de Chadar Bagh School. Een prachtig gebouw gebouwd tussen 1707 en 1714. We zijn er niet binnen gegaan, hebben wel een foto-CD gekocht. De entree was 12,00 €  p.p. Dat vonden wij te gortig. Van hieruit verder gelopen naar de Sheikh Lorfollah Mosque. De vrij kleine moskee heeft een prachtig versierde koepel met blauwzwarte bloemmotieven en witte arabesken op een geelbeige achtergrond.
Dan via allerlei drukke straten in de bazaar terecht gekomen. Dat is natuurlijk een wereld apart. Vijf kilometer slingert deze bazaar overkoepeld door de stad. Duizend  en een dingen zijn er te koop. Ook hier werd er veel naar ons gekeken en gevraagd waar we vandaan komen. Ik moet er wel erg aan wennen dat de mensen, met name de mannen je zo open en onbeschaamd bekijken, maar laten we het maar op belangstelling en nieuwsgierigheid houden.

Bazaar 1Bazaar 2Bazaar 3Bazaar 4

 

 

Mensen bij MoggyAmbassi goedDan komen we bij het Ambassi Hotel. Een heel mooi hotel, zeker de moeite waard om te  bezoekenMet de taxi gaan we weer terug.  Als we weer bij “Moggy”  zitten komen er heel wat mensen langslopen en hebben we het druk met allerlei babbeltjes. Ook wordt er constant gevraagd of ze ons met iets kunnen helpen of dat we iets nodig hebben. Heel lief, maar nu even niet. Ze komen spontaan nootjes en fruit brengen, lief he.

Uit eten met raoul en zijn vrouw’s Avonds gaan we gezellig uit eten met Rasoul en zijn vrouw Hengameh. Eerst rijden we nog naar een paar mooie plaatsen in Esfahan, met name de Armeense Wijk. Dan naar een kleurrijk restaurant, met veel glas in lood ramen, wat hier in Esfahan zeer bekent moet zijnDe bediening  is niet zoals wij gewend zijn, het eten was goed. We hadden kalf kebab met wat groenten en heel veel rijst. Veel rijst krijg je hier steeds bij het eten. Wij doen met een portie rijst wel een hele week! Verder heel braaf water bij het eten gegeten, alcohol is (in het openbaar) verboden.

Raoul wijn inschenkensamen in de huiskamer      proosten met Rahoul goed

Na afloop gaan we bij Rasoul en zijn vrouw thuis een afzakkertje pakken. Ja, hoor, daar komt de zelfgemaakte wijn op tafel. Het is weliswaar verboden. Het is een publiek geheim, dat bijna iedereen zijn eigen drankjes maakt. Nou, dat smaakt goed.  Gelukkig spreekt Rasoul goed engels en het wordt een gezellige avond.

Zaterdag 19 augustus

Deze ochtend kunnen we met Maryam, die ons gisteren heeft aangesproken naar de stad. Ook zij spreekt zeer goed Engels. We gaan eerst de Emam Mosque bezichtigen, waar we gisteren niet in mochten in verband met de gebedsdag op vrijdag. Ook nu weer, zeer indrukwekkend.  Deze Moskee  rekent men tot de prachtigste  van de Islamitische wereld.
Dit heiligdom met twee mooie koepels bouwde men in 1453 op de Graftomben van Ibrahim Batha en Zain al-Abedin. De geglazuurde mozaïeken  van de hoofdiwan zijn fijn uitgewerkt en getuigen van een hoogstaande kwaliteit. Deze mozaïeken worden samen met die van de Blauwe Moskee van Tabriz genoemd als de sprekende voorbeelden van heel Iran.

Emam Mosque met koets

Klik hier voor dia serie Emam Mosque

Blauwe moskee 1Blauwe moskee 2Blauwe moskee 3Blauwe moskee 4

 

 

Els hamburgerHotel Ambassi receptie      Tuin Ambassy hotelKees Ambassi goed

Vandaag de bazaar weer bezocht. Daar word je hongerig van en we besluiten in het Ambassi Hotel te eten. Lekker sjiek.

 Els in blauwe moskeeBlauwe MoskeeKees tegen brug aangelopentrap in moskeeEls in bazaar

 

 

 

 

Dan lopen we richting de Khaju Bridge. De talrijke bruggen in Esfahan zijn zeer beroemd. Ze liggen over de Zayande Rud, die de stad in het Oosten binnenstroomt. De Iraniers vinden dit een geschikte plaats om te picknicken en het is er ook weer stervens druk. Kees stoot zijn hoofd tegen het gewelf onder de brug omdat het zo laag was en konstant moest bukken, dat deed hij een keer niet, dus bult op hoofd. ( zie foto boven).

BrugBrug 2Els onder brugMensen onder de brug

 

 

Als we met de taxi terug willen naar “Moggy” zien we zo een twee drie geen taxi, totdat een “gewone” auto vroeg waar we heen moesten.

Taxi chaufeur Ok, deze man zag er vriendelijk uit,  had een “bionische” handNee, hij wilde absoluut gaan geld hebben (waar hebben we dit eerder gehoord) jullie zijn gast in mijn land, Holland good country !! en bracht ons naar de plaats van bestemming.
VERRASSING: Hij vroeg 5,00 € wij wisten dat je voor deze afstand ongeveer 1,50 € moet betalen. Verdorie, we zijn er weer ingetrapt. Na veel poespas en theater van zijn kant, gaven we hem 3,00 €. Achteraf te veel, maar goed, je wilt van hem af. Het bedrag is natuurlijk ook niet zo hoog, voor ons, maar voor hier wel en dan komt toch fatsoen, respect en principe te voorschijn. Toch??

Man met brilAls Kees en ik in Esfahan rond lopen, zegt Kees in ene tegen me: Niet omkijken, maar volgens mij worden we gevolgd. Ik kijk hem aan en zeg. Klopt het dat de man vandaag een vuurrode trui aan heeft en lange haren tot op de schouders heeft en net zo wit is als jij. Kees kijkt me verbaasd aan en zegt; JA

Niet bewust, maar nu je het zegt is deze man me al eerder opgevallen. Ik herken hem aan zijn postuur en haren ?? Geheime politie ??  Zie foto geheim agent 0-0-7.  (geintje). We doen maar net of we het niet zien en gaan verder met onze bezichtigingen. Is Iran wel zo leuk ????

Zondag 20 augustus

Gisteren stopte er een auto bij ons met het hele gezin, om voor de zoveelste keer te vragen, of ze iets voor ons konden doen. Ik vond het wat gênant, maar Kees zei: “Vragen”.  Ok. “ Heeft u thuis misschien een wasmachine”??. Ja, dus, Joepie !! Zouden we daar dan gebruik van mogen maken. Maar natuurlijk. Tja, ik heb wel een witte en twee donkere wassen. Geen probleem, breng maar, kijk daar bij dat huis. Uhhhhhh. sorrie… wel geen ondergoed. Dat is niet rein ????????? Ok, no problem. Eenmaal klaar, moest ik alles weliswaar niet te opvallend buiten “Moggy”  laten drogen, maar bij deze temperaturen is dat geen probleem, even beetje bij beetje in de zon en het kan al weer in de kast.

Als ik in “Moggy” met het wassen van ons ondergoed bezig ben, welke ik dus ook binnen moet drogen, komt er een jonge jongen op de brommer om mijn paspoort vragen. Kees is even alleen de stad in en ik vraag de jongen waarom hij mijn paspoort moet hebben en hoezo. Ja, hij is van de politie en het moet van zijn baas. Mag ik dan eerst jou legitimatiebewijs zien, iedereen kan wel vertellen dat ie van de politie is. Waar is dan je uniform ?? Hij kan – of wil – zich niet legitimeren. Dan krijg je mijn paspoort niet. Ik kan wel zeggen dat ik de Koningin van Nederland ben. (Ja, hallo, hier heb je als vrouw niets te vertellen en dan als de man er niet is, komen ze wel aan mij, de vrouw, om mijn paspoort vragen, mooi niet). Ik zeg: “Je wacht maar mooi tot mijn man terug is” en ik loop naar “Moggy”om verder te wassen. Dat valt niet in goede aarde. Hij rijdt weg op zijn brommertje. Even later komt er een andere brommer aanrijden met een militair en politieagent in uniform. Kijk dat ziet er officieel uit. Paspoorten !! Natuurlijk. Een beetje heen en weer geloop. De vraag wat we hier doen. Nou ja, we zijn toerist en willen Esfahan bekijken, we hebben geen geld voor een hotel dus slapen in onze auto. We mogen hier staan op uitnodiging van de heer Rasoul Ghoreishi daar op nummer 4. Dat van dat geen geld hebben voor een hotel en daarom in de auto slapen is een tip van Rasoul. Je moet niet zeggen dat je heel je hebben en houwen in de auto hebt, je bent gewoon te arm om een hotel te betalen. Dat vinden wij een gouden tip.  Die houden we erin.

Goed, ik geef hen onze paspoorten. Deze worden van voor tot achter bekenen. Dan geven ze de paspoorten zonder verder iets te zeggen terug. Engels spreken ze niet, dus het was allemaal niet zo leuk. Het voelt best “kriepie” Ik hoop dat Kees vlug thuis komt. Dan even later zie ik een hoge piet van de politie (met vier sterren) die met een niet al te vriendelijk gezicht ons op een afstand staat te bekijken. Ik zie hem telefoneren en steeds mijn kant opkijken. Het gaat duidelijk over ons. Dan vertrekt hij zonder iets te zeggen. Verdorie, Kees, waar blijf je. Dit voelt echt niet goed.

Om 18.00 uur plotseling een hoop lawaai en tumult. Een jeep vol met Militairen bij “Moggy” met Kalasnikov’s. Die worden ontgrendeld TSJJJUKK TSJJJUKK  (het geluid van een Kalasnikov) ze staan met een man of  5 met gespreiden benen en een uitdrukkingsloos gezicht voor mij en om “Moggy”. Dit geluid en moment zal ik nooit meer vergeten. Niemand van hen sprak Engels. He, hello what is going on ????  Er werd hard geroepen en ze kwamen ons zeker niet vriendelijk de hand schudden. Wat nu weer. We doen toch niets verkeerds. Mijn hartje gaat als een gek te keer en ik denk aan de verhalen van vrouwen in Iran die verdwenen zijn of in de gevangenis zitten, om wat voor reden ook, als ze me nu meenemen, weet Kees helemaal niet waar ik ben. Niemand. Kalm blijven Els. Alles komt goed.  !! ??

Gelukkig komt Kees net aanlopen. Schrikt zich kapot. Overziet de situatie en loopt direct naar het huis van Rasoul. Die komt net thuis. Er wordt heel wat gepraat. Inmiddels staat de halve compound om ons heen. Ze schudden heimelijk hun hoofd en proberen ons gerust te stellen. Waar het nu allemaal om draait weten we op de dag van vandaag nog niet, maar waarschijnlijk vonden een paar mensen het interessant om zich te laten gelden. Rasoul blijkt toch wel het een en ander te vertellen te hebben en heeft een paar hoge pieten gebeld. De man met de vier sterren, die ons zo afbekte heeft helemaal het recht niet in dit district op te treden. We krijgen excuses van de andere kant van de lijn en natuurlijk zijn we welkom in Iran en mogen we blijven. De  kalasnikov’s worden ontgrendeld, de militairen springen in de jeep en vertekken met piepende banden.

Iedereen begint door elkaar te praten en ik wordt geknuffeld. Juist omdat alle mensen om ons heen zo lief zijn, schiet ik in tranen. Niet alleen om mezelf, maar wat de mensen hier in Iran moeten aanvaarden. Wij laten het probleem hier en gaan verder, zij zitten ermee.  Ze komen zelfs, als alles achter de rug is, met een grote bak soep aanzetten (waar we drie dagen van hebben gegeten).

Els met Myriam 2Iedereen spreekt er schande van als de militairen weg zijn, maar we besluiten toch om verder te gaan, om juist deze lieve mensen geen verdere problemen te bezorgen. Om alles een beetje te laten bezinken, gaan we een eind wandelen met Rasoul en zijn vrouw. Na overleg besluiten we dan, dat het misschien toch beter is om van deze plek weg te gaan.

Er blijkt hier in Esfahan een ITTIC INNS  (Iran Touring & Tourism Inns Corporation) te zijn en niet een zo ver hier vandaan. Ook hier brengt Rasoul ons weer heen. Jeetje, wat een lieve schat. Hadden we deze plaats maar eerder geweten.

Maandag 21 augustus

Kado's goedAls we op het punt van vertrekken staan komt daar nog Maryam en haar zusje een eigengemaakt schilderijtje brengen, met de wens dat we het vervelende voorval snel vergeten en dat de mensen van de compound met ons mee leven en dat we nog een hele fijne veilige reis mogen hebben, met veel liefs van Maryam en Mahshad.

 

Daar staan we dan op het kampeerterrein van de ITTIC INNS. N32.35.38.2 – E 051.40.03.8.  Een mooie rustige plek achter het hotel. Douche – toilet elektriciteit alles prima en het allermooiste is we mogen op de camping IN KORTE BROEK, KORTE MOUWEN EN IK MAG HIER ACHTER HET HOTEL MIJN SJAAL AF.
Of dat fijn is in deze hitte. Vandaag even een beetje bijkomen van de afgelopen perikelen. Maryam en Rasoul komen nog even kijken of alles in orde is.

Dinsdag 22 augustus

Moskee vierkantMoskee vierkant 2      Moskee vierkant 3Moskee vierkant 4

We besluiten om vandaag toch nog naar de stad te gaan om de Vrijdag Moskee  te bekijken. We hebben hier zeker geen spijt van. Jeetje, wat is ook deze moskee weer prachtig. De Vrijdag Moskee of Masjed-e Jome is een ware samensmelting van verschillende islamitische bouwstijlen (8ste – 18de eeuw). Opgravingen hebben aangetoond dat de oudste resten afkomstig zijn uit de 8ste eeuw. In de 9e en 10e eeuw nogmaals vergroot daarna nog de nodige verbouwingen in de 11e begin 12e eeuw. In 1985 verwoestte een bomaanval tijdens de Irak-Iran oorlog het zuidoostelijke deel van het gebouw, dat inmiddels is gerestaureerd.

Schilder stuk op kamelen botschaaltjeWinkel schaaltje kopenLater in de middag kopen we in de bazaar een schilderijtje, een tafereel geschilderd op kamelen-bot en dan ingelijst (de superfijne penselen die ze gebruiken worden gemaakt van kattenharen).  Tevens een klein koper bewerkt bordje wat typisch van hier is in de hoofdkleur blauw. (specialiteit van Esfahan). Hier nog wat foto’s van ambachten die in de bazaar te zien zijn, onder andere de bekende Nogat van Iran, bereidt met rozenwater, hetgeen het een speciale smaak geeft. We kijken onze ogen uit. Er wordt volop geschuurd, geschilders, geklopt en getimmerd om al dit moois te maken. Soms een lawaai van jewelste. En wat te denken van de prachtige Singer Trap-Naaimachines.

NogatVerfijnd tekenaarEls bekijkt de miniatuur schilderijtjesDoosje goed

 

 

 

Schaakbord schilderenMuziekTin bewerkenkees Service in Iran

 

 

 

Koper slaanDoosjes beschilderenSchaaltjes beschilderen 2Naaimachines goed

 

 

 

Woensdag 23 augustus

Rustdag, wat groenten en fruit gekocht.

Donderdag 24 augustus

De hele dag op de laptop het verslag bijgewerkt. Ik heb het teveel laten oplopen en heb nu vierkante ogen.

Vrijdag 25 augustus

Om 03.30 uur loopt de wekker af. We willen al een eindje op weg zijn als de hitte toeslaat. 04.50 uur rijden we aan, het is dan 18 graden, het is eigenlijk nog iets te donker. Als we een eindje verder diesel tanken is het inmiddels licht en kunnen we zonder verlichting verder rijden. Zelfs nu is het al weer druk op de weg. Op naar Shahreza–Abadeh–Safa Shahr–Shiraz. Onderweg is het om 10.00 uur al weer 28 graden. Vandaag bereiken we de 10.000 km. die we vanaf Nederland gereden hebben. In Shiraz willen we een paar dagen blijven in bij ook weer een ITTIC INNS.

Eerst gaan we naar Naqsh-e Rostam, ca. 5 km. ten noorden van Persepolis, aan de weg naar Esfahan, in de vallei van Pulvar. Archeologen vonden er sporen van openluchtheiligdommen uit de 17e eeuw  v. Chr. In de 65 meter hoge steile bergwand van de uitlopers van Kuh-e Hosein werden monumentale  Achaemenidische Koningsgraven en verscheidene Elamitische en Sassanidische reliëfs gehouwen. Bij het betreden van deze locatie vallen onmiddellijk de kruisvormige Achaemenisische koningsgraven in het oog. Darius de Grote en zijn opvolgers kozen Naqsh-e Rostam uit als hun koninklijke Necropolis.

onderweg naar ShirazTegenover de bergflank staat een vierkante toren, de Kabah-e Zardusht (kubus van Zoroaster). Darius liet deze perfecte imitatie van de Zendan-e Soleiman van Pasargadae bouwen. Een trap leidt omhoog naar de enige binnenkamer. De precieze functie van het gebouw is niet bekend.
Dan 57 km. voor Shiraz gaan we Persepolis bezichtigen. De indrukwekkende ruines domineren de vlakte van Marv-e Dahst ten noorden van Shiraz. Darius de Grote  (522-486 v. Chr.) startte zijn immense bouwproject rond 518 v.Chr. Zijn opvolgers gaven uiting aan hun bouwkriebels en breidden de ceremoniële paleisstad uit. De ruines liggen aan de voet van de Kuhe Rahmat, (de berg van genade). Tegen deze bergwand, op de uitlopers van het rotsmassief, liet Darius een kunstmatig terras aanleggen van 300 bij 400 meter, dat aan drie zijden 15 meter hoog was. Door het ingenieuze kanalisatiesysteem dat in de funderingen was uitgekapt, weet men dat het ontwerp van Persepolis reeds voor de bouw volledig vaststond.

persepolis 300

Klik hier voor dia serie persepolis en de kubus van Zoroaster

Douchruimte goedMoggy achter hotel goedEenmaal in Shiraz vinden we snel, het ITTC INNS Hotel waar we mogen staan. N 29.36.38.2 – E 052.34.18.1. We zijn de enigste bezoekers en hebben daarom het toiletgebouw voor ons alleen. Twee douches, drie toiletten en drie wastafels, inclusief zeepjes en shampoo. Alles in marmer en netjes schoon.

 

UitlaatNu, niet lachen, maar we hebben een stuk kachelpijp gekocht voor op de uitlaat van “Moggy”. Hij blaast te veel hete uitlaatgassen onder de “Moggy”  en langs de linker achterband. Kijken of we dit euvel kunnen verhelpen door de uitlaat iets verder van “Moggy”  weg te laten blazen.

 

Zaterdag 26 augustus

Met de taxi naar het centrum van de stad, waar we ook vandaag weer veel prachtigs gaan bekijken.
Als eerste nemen we de Masjed-e Vakil of Vakilmoskee.

MoskeeMasjed-e Vakil of Vakilmoskee binnenMasjed-e Vakil of Vakilmoskee binnen 2Moskee goed

Masjed-e Vakil of Vakilmoskee. binnen 3

Moskee binnenMasjed-e Vakil of Vakilmoskee. 3Els inde Masjed-e Vakil of Vakilmoskee.

Deze heeft twee iwans en een ruime binnenplaats met decoratie Haft rangi- tegels. De rose kleurschakering is een sprekend naamkaartje voor de “School van Shiraz”. De gebedsruimte tel 48 gedraaide zuilen. De marmeren mimbar is gekapt uit een steenblok. Zoals jullie op de foto’s zien, draag ik hier een gador. Onder protest en met  gemengde gevoelens. Echt schoon waren die gewaden niet en je moet ze toch over je hoofd en gezicht dragen, terwijl weet ik hoeveel andere vrouwen er hun zweet en snot al aan hebben afgeveegd (met eigen ogen gezien), erg fris roken ze ook niet, sorry als het wat lomp overkomt, maar zo voel ik het. Respect tonen voor een geloof vind ik prima, maar dit gaat me eigenlijk iets te ver. Kees heeft me moeten overhalen en hij had gelijk het was te mooi om niet naar binnen te gaan. Ik had er achteraf zeker geen spijt van.  Eenmaal binnen, deden alle vrouwen de gador alleen over de schouders en niet het hoofd. Ik natuurlijk ook.

Van hieruit zijn we naar de Vakil-Bazaar gelopen. De bazaar heeft gewelfde gangen met hoge vensters die het binnenvallende licht breken. Ieder ambacht heeft er een steegje. Er zijn tal van Karavanserais en een Badhuis Hamum-e Vakil.

Els in ShirazBazaar Shiraz      Thee huis goedThee huis goed 2

BadhuisBadhuis 2      Badhuis 3Badhuis 4

Verder lopend door de straten zien we dan een imposant 18e eeuwse koninklijke burcht. De constructie met vier stevige ronde hoektorens (een ervan hartstikkend scheef) heeft een eenvoudige versiering in baksteen. De burcht is ingericht als museum. Slechts de grote binnenplaats, een privé-gebedskamer en een badhuis zijn toegankelijk.

De binnenplaats is fantastisch, veel plantsoenen met bloemen en waterpartijen. Het museum is leuk ingericht met foto’s uit vroegere tijd. De glas in lood ramen zijn prachtig (weliswaar geen oude maar nieuwe ramen) als we dan per ongeluk een verkeerde deur open maken, staan we ineens in het kantoor van de manager. Een leuke man die ons het een en ander vertelt en ons uitnodigt op een kopje thee. Dat is na zo’n lange dag wandelen natuurlijk niet slecht, dan nemen we afscheid en willen we dan nog de grote, mooiste moskee gaan bezoeken, maar mogen daar vandaag helaas niet in. Gebedsdag.

Zondag 27 augustus

Ingang moskee goed

Klik hier voor dia serie Moskee Aramgah-e Shah-e Cheraq

Moskee goedBijtijds laten we ons met de taxi afzetten bij de grote Moskee Aramgah-e Shah-e Cheraq.  Kees mag naar binnen, ik niet. Geen gador. Die hadden ze hier ook niet beschikbaar zoals in de andere moskee. Nee, sjaal is niet voldoende. Jammer. Goed balen !!! Kees heeft prachtige foto’s kunnen maken en van mij zijn ook de nodige foto’s gemaakt, terwijl ik stond te wachten. Ja, dat voelt toch raar als mensen vragen of ze met je op de foto mogen, maar eigenlijk doen wij als toeristen toch hetzelfde. Ik voelde me niet echt prettig en was blij dat Kees weer terug was, wel met prachtige foto’s.

Maandag 28 augustus

Onderweg naar kermanweg naar kerman       ruig landschap

De wekker toch maar weer vroeg gezet, 04.00 uur. 05.10 uur vertrokken van Shiraz–Estahban-Neyriz–Sirjan–Bardsir-Kerman. Het landschap wordt ruiger. Dan plotseling weer een grote vlakte. De weg die we rijden is vrijwel een lange rechte weg, hetgeen lekker opschiet. De temperatuur valt mee, we moeten zelfs het raam dichtdraaien, omdat de wind te koud naar binnen waait.

tanken 1 goedAls we in Estahban aankomen moeten we diesel tanken. Er zouden hier vier pompen zijn. Volgooien die handel en dan in Kerman nogmaals aftanken (we zijn gewaarschuwd dat er niet altijd diesel is). Daarom hier reeds tanken wat je kunt. Hebben wij pech. De diesel is inderdaad op. Verderop in   Neyriz is wel diesel, wordt er gezegd. Oei, laten we hopen dat, dat echt zo is, anders hebben we een probleem. Gelukkig is er daar een pomp open en zo te zien, wordt er druk getankt, en hoe. En rij van heb ik me jou daar. Daar spelen we weer de domme toerist. De hele rij voorbij en direct bij een pomp gaan staan die bijna klaar is. Er wordt een beetje geprotesteerd door de jongen bij de pomp staat, die een beweging maakt dat we achteraan moeten sluiten. Ik stap uit en zeg: “Holland, we come from Holland, hello. Laat mijn blauwe ogen zien en vraag: “Is this gasoil” ? OK. Intussen heeft Kees de slang er al in hangen. Ik weet het, dit is niet netjes, maar soms mag je wel eens een beetje stout zijn. Of dit de volgende keer weer lukt is natuurlijk de vraag. Weer voor 1,5 eurcent per liter getankt.

Voor hotel in KermanVerder naar Kerman. Na even zoeken vinden we het Toerist Inn Hotel ITTIC INNS. Helaas is bij deze Tourist Inn geen camping. We mogen wel op de parkeerplaats staan. we slapen toch in de auto. we mogen gebruik maken van het toilet. We kunnen “Moggy” mooi in een hoek zetten waar we rustig staan en ook onze tafel en stoelen buiten kunnen zetten.
N 30.17.02.8 – E 057.02.02.7.

Vandaag om 14.00 uur is het al weer twee maanden gelden dat we afscheid hebben genomen van onze Aqui. Nog steeds missen we hem. Wel hebben we al een paar keer tegen elkaar gezegd, dat het allemaal wel zo heeft moeten zijn. Het zou wel erg warm voor Aqui geworden zijn in “Moggy”.  Soms tijdens het rijden 37 graden. Ook met het overal naar toe gaan had zeker grote problemen gegeven. Niet alleen met de temperatuur maar ook met de mensen in Iran. Je ziet hier echt geen hond, letterlijk en figuurlijk, alleen bij de schaapsherders. Af en toe een poes, maar dat is het dan.

Als Kees “Moggy” zoals iedere dag controleert ziet hij ineens wat olie bij het rechtervoorwiel bij de eind-aandrijving. Shit, nee he !! We zijn nu moe en het wordt al donker, morgen checken.

Dinsdag 29 augustus

MoskeeStof verkoop bazaarKruiden marktFruit bazaar

Naar het centrum van Kerman. Het lijkt hier rustiger dan in Esfahas en Shiraz. Kijken of dat echt zo is. We beginnen weer in de bazaar. Weer een bazaar in? Ja zeker. Elke bazaar is toch weer anders. Dat blijkt. Toch weer een andere sfeer en hier prachtige etalages, heel bijzonder opgemaakt. Een genot om naar te kijken. Kerman is de laatste van de grote woestijnsteden ten zuiden van de Daht-e Lut en straalt een speciale sfeer uit. De lange schaduwrijke steegjes in klei, de drukke bazaars en de Afgaanse vluchtelingen vormen een wereld op zich. Door haar hoogte ( 1.755 meter) kent de stad een vrij gematigd klimaat.

Ingang moskeeToren 2Weegschaal

De grote 14e eeuwse Masjed-e Jome een klassieke moskee met vier iwans, ligt in een steegje ten westen van het Meidan-e Shohada. Verschillende schakeringen blauw overheersen in de keramiekversiering.

 

Els thee goedEen zij-ingang komt uit in de bazaar. Er is daar ook een karavanserai, een madresse, een heel aangenaam theehuis. Hier hebben we heerlijk thee gedronken onder het genot van life-muziek. Heerlijk relaxed was dit.

 

BadhuisDan komen we terecht in een traditioneel Badhuis (1631) Hamum-e Ganj Ali Khan, waar we voor niets in mogen omdat we uit Holland komen. Welkom,welkom !! Het badhuis is als en museum ingericht met wassen poppen die de verschillende handelingen in een badhuis uitbeelden.

 

De drie vrouwen op de foto hieronder, nodigde me uit erbij te komen zitten en een trekje aan de waterpijp te nemen. Dat heb ik spijtig genoeg niet gedaan, stom he.

vrouwen aan de pijp

Klik hier voor dia serie Thee- en badhuis

WindtorenWel nog even de windtorens. Deze traditionele windtorens zorgen voor ventilatie tijdens de hete zomermaanden. Bovenaan is zo’n vierkante windtoren of badgir, die tot 15 meter hoog kan zijn, aan vier zijden open. Vanbinnen is de toren ingedeeld in aparte luchtkokers door het plaatsen, meestal in x-vorm, van lemen muurtjes, doeken of rieten matten. Het kleinste zuchtje wind hoog boven in het huis  waar de windsnelheden hoger zijn en de lucht zuiverder en minder stoffig, waait door de windtoren en wordt via een van de luchtkokers recht naar het onderste, gesloten gedeelte van de toren gevoerd. Door een andere luchtkoker stijgt de warme lucht weer naar buiten. Om de binnenkomende wind verder af te koelen plaatst men soms vochtige matten of poreuze kannen, gevuld met water, in en onder de luchtkokers. In de koude periode plaatst men daar vuurkorven, zodat dan de luchtstroming de vertrekken verwarmd. Doet me denken aan onze centrale verwarming in Europa. Als we hier zo rondlopen, zien we dat veel gebouwen flink beschadigd zijn. Hier zien we al wat een aardbeving kan veroorzaken. Hetgeen we hier zien is de uitloper van de aardbeving van december 2003 die de plaats BAM zo ernstig getroffen heeft. Deze plaats gaan wij later ook bezoeken.

Dakengebouwen ingestort      gebouwen ingestort 2gebouwen ingestort 3

taxi chauffeurBij het terug gaan naar “Moggy” treffen we een zeer aparte taxi-chauffeur. Zijn snebbel staat geen moment stil en heeft de raarste vragen. Volgens ons, zit er een steekje los bij hem. Tijdens het gesprek kust hij regelmatig zijn auto, zoals je op de foto ziet. Tja, hij houdt nu eenmaal van zijn voetuig !! Maar och, hij is wel aardig. Dan blijkt dat hij ons ook wel aardig vindt. s’ Avonds staat hij weer bij “Moggy” en hup, daar gaat zijn snebbel weer, over zijn vrouw zijn vijf kinderen en dat hij geld moet verdienen. Nu is het niet meer leuk en we zeggen dat hij maar weer fijn met de taxi moet gaan rijden en geld verdienen. Dat doet hij dan ook braaf. Laat in de avond komt hij nog eens laten zien hoeveel hij wel verdient heeft en bedankt Kees, dat hij hem weer aan het werk gezet heeft.

Bij het controleren van de eindaandrijving zien we, dat als we een schroef loshalen, dat er geen koperen afdichtring tussen zit !!  Gelukkig hebben we nieuwe ringen bij en samen hebben we het zo gepiept.

Casper zendt ons een SMS-je dat hij al een aardig eind op weg is en het niet lang meer zal duren dat we elkaar treffen. Waarschijnlijk donderdag of vrijdag in BAM. Leuk, Casper we wachten in BAM op je. De frikadellen zijn reeds gereserveerd, zoals beloofd.

Woensdag 30 augustus

Taxi chauffeur Bij het ontbijt wacht ons een verassing. De taxi-chauffeur. Hij vindt ons zo aardig en wil ons nog eens zien. Sorry, maar ik niet en zeker niet als ik net uit bed kom en nog geen koffie heb gehad. Met zachte, doch zeer dringende drang sturen we hem weer weg werken. We nemen afscheid en daar gaat hij weer.
Wij gaan nogmaals Kerman in voor een laatste ronde bazaar en nog wat dingetjes bekijken. Je denkt dat je veel gezien hebt, maar komt dan toch weer een paar verassingen tegen. Interessant en leuk. Als laatste nog een kopje thee in het mooie theehuis gedronken. Terug bij het hotel proberen we voor de zoveelste maal te Internetten of te skypen. Helaas, het lukt niet. We zullen moeten wachten totdat we een goed internetcafé vinden en dat valt niet mee. Of het werkt maar half of het systeem is zo traag als wat, zodat het 2 ½ uur duurt alleen al om skype te activeren. Dat werkt dus niet en zeker niet als er foto’s verzonden moeten worden. Dus lieve mensen, nog even geduld voor het verslag vanuit Iran, maar het komt eraan, dat is zeker.

Donderdag 31 augustus

We nemen afscheid van de mensen van het Hotel. Het mooie is, we hoeven niets te betalen. Toch hebben we gebruik mogen maken van de toilet en hebben we “Moggy” volgegooid met drinkwater. Dan willen we in Kerman “Moggy” aftanken met diesel. Voorlopig is er geen diesel meer te krijgen, of via diesel uit tonnen, je weet dan niet wat voor rotzooi je krijgt, dus dat doen we maar even niet. Dan komen we bij de laatste pomp. 50 ltr. Kunnen we krijgen. Wat is dat nu, dat is toch veel te weinig voor zo’n grote auto. “Moggy”rijdt 1 ltr.  op 4 km. Dan kom je met 50 liter niet echt ver.

tanken 2 goedKeesje en KeesDan zien ze onze mascotte “Kleine Keesje” zitten en zijn helemaal weg van de buikspreekpop. We ouwehoeren een beetje mee, ik vertel heel serieus dat “Keesje” mijn elfde kind is. Nee de andere 10 kinderen  zijn in Holland. Ik laat “Keesje”een beetje “spreken”. Of  ik kan buikspreken? ben je mal, maar ze hadden de grootste lol. Inmiddels zie ik dat er al 62 ltr. inzit.  Mooi zo. Kees neemt ze mee naar achter de auto en wijst op de houten klompen en de tulpen uit Holland. Prachtig vinden ze het, en wij ook. De tank is vol. Ruim 100 ltr. voor 2,60 €  ging er nog bij. Dan naar een andere pomp om benzine te tanken voor de generator. Afgeladen vol met brandstof rijden we verder richting BAM. Voor we in BAM komen rijden we door het stadje Mahan. Daar staat een prachtige “Shrine” van Sjah Nematollah Vali. Het mausoleum ligt in een groene oase. Een Indische moslimkoning liet er deze soefi, die er in 1431 volgens de overlevering op 100  jarige leeftijd stierf, dit mausoleum optrekken. Het graf is uitgegroeid tot een mooie bedevaartplaats. Inderdaad een aanrader om te bezoeken.  

Iets verder op kom je dan langs de Eman Garden N 30.01.33.1 – E 057.16.59.7.

Tuin onderweg naar BamTuin onderweg naar Bam 2Tuin onderweg naar Bam 3Tuin onderweg naar Bam 4

 

 

Was wel aardig om te zien, maar de entree was aan de hoge kant en daar we Iran bijna uitgaan hebben we niet meer genoeg Iranees geld, dus houden we het op een blik in de verte van de mooie waterpartijen.

moskeeMoskee binnenMoskee met geldkist

 

 

We naderen Bam, bekend van de verschrikkelijke aardbeving van 24 december 2003. Dit is nog goed te zien. BAM is nog een grote bouwput.  Veel winkels zijn nog gehuisvest in containers.

kampeerplaats hotelEerst gaan we een plaats zoeken om te staan en gaan daarvoor naar
Hotel Azadi  N 29.05.23.6 – E 058.19.35.0.
Hier hopen we Casper te ontmoeten, met wie we in Pakistan samen rijden
en we zien wel hoever we dit inderdaad samen zullen doen.
p

Vrijdag 1 september

Casper onthaalcasper is erAls we deze ochtend opstaan is het al weer goed warm. Ja, voorlopig zal dat nog wel zo blijven. We gaan steeds meer de woestijn in. Nog een maandje of twee, dan zal de temperatuur gaan dalen. Als we klaar zijn met ons ontbijt, gaan we op een oude deur, die we hier gevonden hebben, de tekst “Casper Welkom” spuiten en deze bij de ingang van het Hotel zetten. Rond 10.00 uur komt Casper aanrijden. Jeetje, wat een mooie M.A.N. Eerst elkaar begroeten, wat hebben we elkaar veel te vertellen. Eerst maar eens iets drinken. Leuk, de hele dag het ene verhaal naar het andere en ’s avonds natuurlijk zoals al zolang aan Casper beloofd, de frikadellen speciaal met gebakken aardappelen en salade. Casper heeft voor ons een paar pakken Hollandse koffie meegebracht. Heerlijk.

Zaterdag 2 september

Vannacht brood gebakken, helaas niet te eten. Dit is al eerder gebeurd. Het brood rijst niet en is bikkelhard. Ik denk dat, dat door de warmte komt of de luchtdruk, misschien is de gist inmiddels te oud? Dat worden de laatste knackers.

Als we uitgerommeld zijn, bestellen we een taxi en gaan met z’n drieën BAM en de “Dode-stad, Arg-e Bam” bekijken. Indrukwekkend. Jeetje op TV waren de beelden zo dicht bij, nu staan we er zelf. BAM ligt ongeveer 190 km. ten zuidoosten van Kerman aan de weg naar Zahedan, te midden van de eindeloze grijze woestijn. Deze woestijnoase met 80.000 inwoners staat bekend om haar palmbomen, heerlijke citrusvruchten en de vermaarde dadel. De huidige oase dateert uit de 19e eeuw en ligt ten westen van de oude stad. BAM heeft haar glorie te danken aan de oude specerijenroute. BAM kan bogen op meer 2000 jaar oude geschiedenis. De Parthen stichtte deze stad, die sindsdien permanent bewoont was.

Aandenken aardbevingDan komen we inderdaad bij de “Dode-stad” aan. Je wordt er stil van en met respect loop je tussen de nog steeds hopen steen rond. Er wordt gerestaureerd. Hoe lang nog en waarom nog zo weinig na toch al weer drie jaar, vragen wij ons af.. Waar blijft al die beloofde hulp en waar is al dat geld gebleven dat verzameld is om deze ramp bij te staan. Ik weet het niet, ik begrijp het niet maar ….. heb wel mijn bedenkingen !!!! Verdeeld onder de “ARMEN” als jullie begrijpen wat ik bedoel. Triest, in en in triest, een ander woord heb ik er niet voor.

.

Wij in BamBam 1Bam 2Bam 3

Containers Bam 1      Containers Bam 2       Containers Bam 3Slaapplaats Bam

Dan gaan we verder tot de orde van de dag en gaan boodschappen doen. De taxi-chauffeur is de gehele tijd bij ons gebleven en brengt ons mooi bij de winkeltje, merendeels gehuisvest in containers. We kopen twee hele kippen, groenten en fruit. Brood kunnen we helaas alleen maar van die slappe dunne flappen vinden, dus maar even zonder brood. Vanavond BBQ-en. De BBQ is wat aan de kleine kant voor de 2 kippen en het wordt passen en meten en komen tot de conclusie, dat we het echt in 2 keer moeten doen, 2 kippen is echt te veel voor dit 2-persoons BBQ-tje, speciaal voor ons gemaakt, van roestvrijstaal, door Joop Boereboom en geheel inklapbaar. We hebben er al heel, veel plezier van gehad. Oer sterk, we hebben er zelfs al kampvuurtjes in gestookt.

meer koeling voor de motor Om de motor van “Moggy” meer koeling te geven plaatst Kees een rooster van een airco die we op het stort van het hotel  gevonden hebben, zodanig, dat de motorkap open blijft staan en de hitte weg kan.

 

Zondag 3 september

Bord Zahedan      onderweg naar grens Pakistan      onderweg      Moggy in de woestijn

We naderen de grens van Pakistan tegen 13.30 uur. Bij een controlepost moeten we wachten op een escorte. Het ziet er zeer indrukwekkend uit. Geüniformeerde mannen, zwaar bewapend met, jawel, Kalasnikov’s en zware riemen met munitie in een open Pick-up. We moeten volgen. Een paar minuten rijden ze voor ons en dan kunnen we ze niet meer bijhouden. Nou, daag. Ze stonden al bij de grens lang voor wij er waren. Vriendelijk zwaaiend reden ze terug. Als je de zwaar bewapende militaire ziet, denk je, o jee, is dit allemaal nodig? Ik moet zeggen dat Kees en ik ons nog niet eenmaal onveilig hebben gevoeld, maar goed, er is natuurlijk ook niets gebeurd.

 Vandaag sluiten we Iran af en gaan naar Pakistan.

We zijn benieuwd. We staan er helemaal voor open. Volgens diverse overlanders, komt nu de cultuurschok.

Pakistan here we come !!!

Op deze plaats komt Feesboek ???