Reisverslag 6 India 1

Vlag India

India 1

Zaterdag 30 september

grens pakistan09.30 uur zou het kantoor van de douane in Pakistan open gaan. Een half uur later kwamen ze de papieren al halen, zodat de gegevens reeds in de computer staan als om 09.30 uur alles doorgezonden kan worden. Mooi. We hebben geluk. Ze werken eerst onze papieren af en dan pas de groep Duitsers. Rond 10.30 uur staan we voor de grens. Helaas terug, ze missen een papiertje. Of toch niet ? Nee, het is wel goed zo, een man van de douane loopt mee naar de grens en dan mogen we door. Natuurlijk hier weer alle gegevens overnemen, nu niet in de computer maar in boeken, veel boeken.

 

grens Pakistan Indiagrens Pakistan India 2grens Pakistan India 3grens Pakistan India 4

 

 

Ondertussen hebben we heel wat te bekijken. De goederen uit de vrachtwagens van Pakistan, moeten overgeladen worden in vrachtwagens die in India klaar staan. Rijen met mannen, jong en oud. De ene kant in rode kleding, de andere kant in blauwe kleding, zodat alles goed verloopt. De kisten hebben alle hetzelfde formaat en zijn genummerd. Mijn god, wat moeten deze mannen sjouwen. Alles verloopt goed, we mogen door naar de douane van India.

Een grote hal. Gegevens invullen, deze worden weer verwerkt, samen met het paspoort,  dan niet te vergeten het Carnet de Passage. Het duurt allemaal wel wat lang, gelukkig zijn wij de eerste. We krijgen zelfs thee aangeboden. Iedereen is zeer vriendelijk. Dan willen ze het motor- en chassisnummer controleren. Het chassisnummer is geen probleem, voor het motornummer moet Kees het een en ander los maken, omdat we de neus van “Moggy” met een rooster van een Airco open gezet hebben voor meer koeling. Na wat heen en weer gepraat en dat we al zo veel landen door geweest zijn met echt dezelfde auto gaan ze akkoord. Dan de binnenkant van “Moggy”. Eerst door meneer nummer een, dan meneer nummer twee en tenslotte een oudere man als derde. Er wordt vriendelijk gevraagd om de kastjes en laden te openen. Gevraagd of we drugs, wapens of verboden spullen bij hebben, waarbij ze zelf eigenlijk al een beetje lachen. Ze nemen de tijd en bekijken alles uitgebreid. Als Kees vraagt of ze de kasten aan de buitenkant ook nog willen inspecteren vinden ze het waarschijnlijk zelf genoeg, maken nog een babbeltje over de reis die we maken en nemen zeer vriendelijk afscheid. De stempels en handtekeningen worden gezet en er wordt ons een goede reis toegewenst. Intussen is ook de Duitse groep gearriveerd, de hal  staat nu overvol. Wat een geluk dat wij de eerste waren die dag. Pakistan 10.30 uur uit, India binnen 13.30 uur. Drie uurtjes, we mogen niet mopperen.

In de tuin van Ms. BrandariIn de tuin van Ms. Brandari 2In de tuin van Ms. Brandari 3In de tuin van Ms. Brandari 4

 

 

 Zodra we India binnen rijden valt ons op, dat het verkeer meer gedisciplineerd is. Men houdt meer rekening met elkaar. Vandaag hebben we het gemakkelijk, we hebben van de Duitse groep de coördinaten van het Guest House van Mrs. Bhandari in Amritsar gekregen. Daar komen we in de loop van de middag aan. Prachtig. We staan bij een oud Engels koloniaals huis met een prachtige tuin en ZWEMBAD en BIER. Heerlijk !!!!!!!!!!

Later in de middag komt ook de Duitse groep en het wordt een beetje passen en meten, wel gezellig.  ’s Middags kennis gemaakt met drie echtparen uit America en New Zealand, met hun kinderen, die een weekeind in het Guest House zijn. Ze zijn voor drie jaar in India en geven op vrijwillige basis les op een school in Mussorie. Of we met hen uit gaan eten. Ze weten een heerlijk restaurant. Eerst moeten we een aantal ritsjas regelen, we zijn met een heel gezelschap. Leuk, een hele sliert  ritsjas achter elkaar op weg naar Restaurant Christal.  Eerst nog een uurtje de stad bekijken, dan eten.

Cristal restaurantHet restaurant ziet er prachtig uit en airco. Als we het eten bestellen wordt Kees niet goed. Te moe, te heet en dan de klap van de kou van de airco. Waarschijnlijk te veel. Plat op een van de banken, tafels worden opzij geschoven. Gelukkig gaat het naar een tijdje weer en eet hij wat soep. Dan in een riksja terug naar “huis”.

 

Zondag 1 oktober

Gelukkig het gaat weer goed met Kees. We houden vandaag een beetje ons gemak dat wordt relaxen en genieten van het zwembad.

Maandag 2 oktober

Gouden tempel 2Gouden tempel 3Gouden tempel 4Gouden tempel 5

.

.

’s Avonds gaan de Gouden Tempel bekijken. Het vervoer doen we hier allemaal per riksja. We hebben dezelfde jongen die steeds op ons wacht. ’s Avonds gaan we de Gouden Tempel bekijken. PRACHTIG !!  Deze Tempel van de Sikhs, waarin 750 kg. goud is verwerkt, is voor alle geloven toegankelijk en gratis te bezichtigen.

Klik hier voor dia serie Gouden tempel Amritsar

Dinsdag 3 oktober

Wij bij gouden tempelVandaag gaan we de Gouden Tempel overdag bekijken. Zo, mooi. Beschrijven is niet mogelijk. Bekijk de foto’s maar eens. Jeetje, wat voelt dit, wat een indrukken en dan die rust. Hoe anders dan in Iran en Pakistan. Zoals je op de foto ziet lopen we op blote voeten. De schoenen geef je af, je krijgt een nummertje om ze weer op te halen, de dames moeten hun hoofd bedekken, maar hier ook de heren. Daar kun je dan voor een paar centen een sjaaltje voor kopen. Dan met je blote voeten door het water. Sommige mensen  zie je van het water drinken of baden erin, het zou heilig zijn. Liever niet. Ook is het oppassen geblazen met op blote voeten lopen, het wordt prima schoon gehouden maar we hebben toch een paar mensen uit zien glijden omdat het natuurlijk vlak bij het water toch glibberig is. Al je wilt kun je hier ook van een maaltijd genieten. Voor duizenden mensen wordt hier iedere dag gekookt. Een ware belevenis om dit alles te zien. Je mag ook een kijkje in de keuken nemen. Immens grote pannen, er wordt ook brood gebakken. Het eten wordt op ijzeren plateaus geserveerd. Deze plateaus worden dan weer verzameld, schoongespoeld via diverse bakken. Dat is een kabaal van jewelste, maar alles ziet er schoon en proper uit.  Deze bezichtiging en het eten is geheel gratis. Dit wordt allemaal door vrijwilligers klaar gemaakt en afgewassen. Wij hebben deze maaltijd aan ons voorbij laten gaan.

Mrs. BhandariAls we ’s avond in het Guest House zijn, horen we van andere dat ze naar de grens zijn gereden om de Vlaggen-ceremonie “ bij te wonen. We hebben toch iets moois gemist, maar besluiten het hier bij te laten. Als we nog nagenieten van de dag, komt de eigenaresse van dit Guest House, Mrs. Bhandari, met een verpleegster in de rolstoel langs gereden, in augustus 100 jaar geworden. Eens een krachtige, mooie vrouw ondernemende vrouw, nu een klein vogeltje in een rolstoel.

Woensdag 4 oktober

Onderweg naar Dalai lama apenWe gaan de Dalai-Lama bezoeken in Dharamsala waar hij zijn Tempel heeft. We vertrekken niet zo vroeg. Het is niet zo ver. Pas op, daar gaan we weer in de fout. Men weet nooit wat men onderweg tegenkomt. Als we in de beurt van Phatanko. zijn, loopt de temperatuur van het linkerachterwiel weer op. Gatsie, het blijft een probleem. We komen langs een grote garage van Tata vrachtwagens en gaan daar vragen of we ons achterwiel hier eraf kunnen laten halen en de rem nog eens bekijken en weer bijstellen. Geen probleem. Ik raak er al aan gewend. Ik in een koele ruimte met water en thee. Kees heet en warm in de zon meehelpen. De rem zat weer te strak. Wat is dat toch ?? Hoe vaak hebben we nu al die rem bijgesteld.

Als we vragen wat we moeten betalen is het antwoord: Niets!  Ze wijzen ons zelfs nog de goede weg richting Dharamsala. Als we eenmaal daar aankomen, hebben we geluk. Bij het Tourist Hotel mogen we op het parkeerterrein staan.

Donderdag 5 october

Darmsala zichtpapegaaienEls met monniken voor moggyMonnik in Moggy

 

 

‘s Morgens rijden we door naar Mcleod Ganj waar de tempel van de Dalai Lama staat en waar ook het Tibetaans gouvernement gevestigd is. Het is een druk stadje en parkeerplaats, vergeet het maar, zeker voor een grote truck. Dan zien we een bus omhoog rijden, richting hotels. Als die bus er door kan, dan kunnen wij dat ook. We komen inderdaad bij hotels, maar mogen niet op hun parkeerplaats staan. Dan verwijzen ze ons naar een open plek iets verder boven. Perfect, boven aan de stad, op loopafstand van de winkeltjes. Het is een open plekje tussen de bossen bij het voetbalveldje van de monniken en een klein speeltuintje voor de kinderen, waar tussen 17.00 en 18.00 uur gebruik van werd gemaakt. Dan wordt het donker en is het een heerlijk rustig stekje, waar ook weer de ezels en apen langs komen. Prachtige vogels en zelf papagaaien hebben we gezien. Regelmatig komen er ook monniken een babbeltje maken, een was helemaal gek van “Moggy”, dus op de foto.

Wachten op de Dala lamaWe gaan op zoek naar de Tempel. Verassing, we staan er nog geen 5 minuten lopen vandaan. Wij hadden gedacht, dat de Tempel helemaal vrij zou staan op een berg met een grote parkeerplaats erbij. Niets van dit alles. De Tempel staat helemaal in de stad en alleen een kleine parkeerplaats voor kleine auto’s, zoals aangegeven. Wat hebben we een geluk dat we “Moggy” boven hebben kunnen parkeren. Coördinaten N32.14.09.4 – E 076.19.29.4  Dan wordt het verkeer tegen gehouden door de politie en komt er een haag van mensen te staan. Wat gaat hier gebeuren ??  De Dalai Lama is net 2 dagen terug van een bezoek aan Amerika en komt over een paar minuten langs rijden, daarom moet de weg vrij  gemaakt worden. Wij blijven in de bocht staan en zien inderdaad na een tijdje de bewakings-auto’s en dan de auto met daarin de Dalai Lama. Een flits en weg was hij weer. Een indrukwekend gezicht al die mensen langs de weg, allen biddend met wierookstokjes. Dan kunnen we de poort binnen en gaan we de tempel van binnen bekijken. INDRUKWEKKEND, wat een andere wereld.

Klik hier voor dia serie Dalai lama (Dit komt nog)

Tempel Dalai lamaTempel Dalai lama 2Zoveel monniken, duizenden Tibettanen, zoveel mensen van een andere nationaliteit, zoveel kleuren, zoveel rust !!!! Je hoort de gebeden van de monniken met regelmatig de trommels, bellen en wat een zeer speciale sfeer geeft, de diepe klank van de grote blaasinstrumenten. De ruimten waar men kan zitten zijn immens groot. Overal liggen kussentjes of dekens waar men op kan zitten. Ondanks dat er zoveel mensen zijn heerst er een rust. Je gaat hier tussen zitten en geniet van dit alles. Dit is alles wederom niet te vertellen, dit moet men zelf meemaken. Om 10.00 uur komen de monniken met thee rond, met veel suiker en melk erin, wel lekker warm. Wie wil kan ook rijst of brood krijgen. Wij houden het bij de thee. Naast me zit een oud gerimpeld klein, heel fijn gebouwd Tibettaans vrouwtje, mooi in klederdracht. Met elkaar spreken kunnen we niet, maar ze knijpt haar oogjes tot spleetjes, glimlacht me lief toe, terwijl ze haar kleine handje op mijn grote Europese knie legt en knikt. Ik krijg zowaar tranen in mijn ogen.

’s Middags gaan we het stadje bekijken, doen inkopen en gaan terug naar ons rustige stekkie. Als we in het stadje aan de praat komen met een dame uit Engeland. Weet zij te vertellen dat de Dalai Lama morgenochtend van 06.00 tot 09.00 uur zelf in de tempel komt bidden. Dat is natuurlijk de kans van je leven om de Dalai Lama in levende lijve te zien. Gaan we zeker doen.

Kan het niet laten een armband te kopen, maken gebruik van het internet-café en leggen zo ook weer ons steentje bij aan de inkomsten van de mensen die hier wonen.

We zijn verbaasd dat we hier zoveel mensen met lepra zien.

Vrijdag 6 oktober

DalaLamaWe hebben hem gezien. De Dalai Lama. De beveiliging was optimaal en iedereen werd zorgvuldig gefouilleerd. Helaas, video- en fototoestel verboden en moest Kees ze terug brengen naar de auto. Jammer. Ondanks dat het zeer druk was, hadden wij een plekje 2 meter bij hem vandaan. Kippenvel. Wat een Charisma heeft die man. Dan al die biddende monniken en andere mensen er omheen biddend, sommige met tranen over de wangen, wat een emoties. De klanken, de geuren de geluiden dat moet je zelf meegemaakt hebben om te voelen. Onze dag is weer goed.

 Zaterdag 7 oktober

Vandaag een zware rijdag. Een smalle, steile kronkelige weg. Om 06.00 uur vertrokken. 15 graden. Richting Chandigarh–Ambala. Onderweg weer de linkerachterband warm. In Mandi bij een Mazda garage het wiel er weer af. Verdorie, hier moet een oplossing voor komen. Ook in deze garage wilden ze niets van betalen weten. Gatvergielekes, hebben ze in Pakistan bij het verwisselen van de remschoenen, dan toch iets niet goed gedaan ??? Weer verder, de weg is zwaar, we vragen ons zelfs af of we de goede weg wel hebben. Wel dus, op de kaart is geen andere weg te zien, de weg is gewoon zo slecht en smal. We overnachten in de bergen bij een benzinepomp. Er is nergens een hotel met parkeerruimte te vinden. Staan hier redelijk rustig, de pomp is 24 uur open dus er is altijd iemand. Mooi, zo. Coördinaten N 31.17.36.4 – E  076.46.23.3

Zondag 8 oktober

Onderweg naar RishkesFris en vroeg op pad richting Roorkee–Haridwar-Rishikesh. Zware dag. Te lang gereden het wordt al donker en kunnen geen goede plaats vinden. Dan rijden we Rishikesh binnen waar we een rustig stukje zien met wat huizen met een trapveldje. Daar willen we gaan staan. Als we de straat in willen rijden ineens een geknetter en vonkenregen. Straatverlichting uit. Gelukkig de huizen niet. Met heeft een paar kabels aan elkaar geknoopt voor de straatverlichting, die lager hingen dan de gebruikelijke 4 meter. In het donker hadden we dat niet gezien. Gelukkig maakte de mensen er niet zo’n punt van, no problem, er was verder niets kapot en morgen zouden ze het wel weer maken. Weer een les, niet rijden in het donker. We moeten wel verder en komen voor een hotel te staan. Ja, hoor, ga hier maar staan, alleen is het hier pal langs de doorgaande route en behoorlijk lawaaierig. Als we een hapje gaan eten, zie ik een grote poort open staan met een brede oprijlaan, daarachter een grote open plek, zo midden in een stad. Het blijkt een opslagplaats, parkeerplaats te zijn van de gemeente en een punt waar de grote transformatoren staan voor de elektriciteit van de stad, met bewaking. We krijgen toestemming om hier te staan. Wat heet toeval. We vragen nog of ze geen storing hebben gehad, van de draden die wij kapot gereden hadden. Gelukkig niet dus. Coördinaten N 30.06.12.4 – E 078.17.40.8

Maandag 9 oktober

Om 07.00 uur wordt er op de deur geklopt. We staan op de plaats waar men iedere ochtend komt volleyballen of we even iets verder op willen gaan staan. Natuurlijk. Er wordt door de mensen eerst stront geruimd van de koeien en buffels, dan kunnen we tijdens ons ontbijt genieten van een partijtje voetbal.

kampeerplaats in RishikesNa het ontbijt rijden we richting de brug van Rishikesh, de plaats waar de rivier de Ganges ontstaat. Als je het plaatsje inrijd kun je met de auto niet  verder maar er is een grote parkeerplaats waar je gemakkelijk je auto kwijt kunt. Coördinaten N 30.07.37.8 –  E 078.19.40.7. Rishikesh is een leuk stadje, dat bekent staat voor zijn Yoga-scholen en vele hippies. je ziet er veel pelgrims en kleurrijke figuren rondlopen.

Hippie    Hippie 2

Je kunt de nodige tempeltjes/tempels bezichtigen, wat we natuurlijk ook gedaan hebben. Het is hier redelijk schoon, men ruikt overal de wierook en als men wil kan men zich hier laten masseren.

Klik hier voor dia serie Rishikesh( Dit komt nog)

Rishikesh betekent letterlijk: “haar (kesh) van een ziener (rishi)”. Volgens de legende zou de god Rama hier boete hebben gedaan voor het doden van Ravana, de demonkoning van het eiland Lanka.

Rishikesh is een heilige stad voor veel hindoes. Het ligt op vijfentwintig kilometer van een andere heilige stad, Haridwar. De heilige rivier de Ganges stroomt door de stad, net nadat hij het Siwaliksgebergte verlaten heeft.

Er staan verscheidene hindoeïstische tempels langs de oever van de Ganges in Rishikesh en de stad trekt dan ook jaarlijks duizenden pelgrims en toeristen uit India en de rest van de wereld. Het is het beginpunt voor pelgrimsreizen naar de plaatsen die de Char Dham vormen: Badrinath, Kedarnath, Gangotri en Yamunotri.

De stad Rishikesh ligt aan de Ganges en heeft mooie oude hangbruggen waar veel apen zich ophouden. Ze krijgen eten van de toeristen en spelen daar de hele dag in het rond. De buffels maken ook gebruik van deze hangbruggen, dus als je de Ganges overgaat, moet je soms plaatsmaken voor zo’n grote buffel die er ook overheen wil. Buiten de vele souvenirwinkeltjes vind je heel wat restaurantjes. Dan, wat te denken van een heerlijke bananen milkshake, dan thee met een echte appfel strudll van de “German Bakkery” uit de Lonely planet. Wat één appfel strudll, die dag heb ik drie appfel strudll gegeten !!!

Rishikesh betekent letterlijk: “haar (kesh) van een ziener (rishi)”. Volgens de legende zou de god Rama hier boete hebben gedaan voor het doden van Ravana, de demonkoning van het eiland Lanka.
Rishikesh is een heilige stad voor veel hindoes. Het ligt op vijfentwintig kilometer van een andere heilige stad, Haridwar. De heilige rivier de Ganges stroomt door de stad, net nadat hij het Siwaliksgebergte verlaten heeft.

Er staan verscheidene hindoeïstische tempels langs de oever van de Ganges in Rishikesh en de stad trekt dan ook jaarlijks duizenden pelgrims en toeristen uit India en de rest van de wereld. Het is het beginpunt voor pelgrimsreizen naar de plaatsen die de Char Dham vormen: Badrinath, Kedarnath, Gangotri en Yamunotri.

Natuurlijk mag ik niet vergeten te vermelden, dat in 1968 Rishikesh de Beatles hier gewoond hebben en het White Album hier opgenomen hebben.

Dinsdag 10 oktober

overnachtingsplaats naar nepalWeer wat uitgerust gaan we weer verder richting Haridwar–Najibabad–Haldwani. Tegen de avond komen we in Haldwani aan. Waar kunnen we voor het donker “Moggy” parkeren? Dan zie ik een omheind  groot grasveld met gebouwen en met militaire bewaking. Kees moet bij een hoge officier komen. We krijgen toestemming maar moeten ons wel inschrijven en komen op een grasveld bij een woongemeenschap van mensen te staan die allemaal in dezelfde fabriek werken.  Coördinaten N 29.06.22.4 – E 079.31.06.0

Woensdag 11 oktober

Nog 100 kilometer tot de grens van Nepal. We moeten weer een garage opzoeken. De hoge  temperatuur van het linkerachterwiel blijft ons achtervolgen. Even buiten Haldwani een garage van Tata vrachtauto’s. We zijn wel geholpen, maar deze keer viel het tegen. Eerst laten ze ons 1½ uur wachten, dan blijkt dat we niet op het terrein mogen, omdat we Mercedes zijn en geen Tata. We kunnen de auto op een grasveldje zetten. Mooi, niet. Hartstikkend gevaarlijk, zo zacht en modderig als iets. We zijn brutaal en laten “Moggy” staan waar hij staat en halen de band eraf. Ok, ze komen helpen, maar Kees heeft zelf zijn eigen krik en de zware driehoek eronder gezet, voor extra veiligheid, als het aan de monteurs daar had gelegen, waren een paar plankjes genoeg geweest. Nu Kees het bijna helemaal alleen heeft moeten doen, besluiten we de volgende keer niet meer naar een garage te gaan en het bijstellen zelf te doen.

Grens India nepalVijf km. voor Tanakpur, gaan we rechtsaf richting stuwdam waar vier km. verder de grens is van India naar Nepal is. Om 15.30 uur komen we daar aan. Helaas moeten we wachten tot 18.00 uur want dan gaat de poort pas open die toegang geeft tot een smalle brug over de rivier, richting grensposten. We maken er geen punt van. We staan hier mooi aan de rivier en gaan eten koken. Dan moeten we vlug ons eten opeten. Als we 35 Roepies (0,40 €) betalen gaat de poort eerder open en kunnen we erover. Graag, want het wordt hier rond 18.00 uur al donker.

Als we de smalle brug (gelukkig geen tegenliggers) over zijn, wacht ons een verrassing. Een beetje veel rommelig, kleine hokjes, waar de papieren om India uit te gaan, in orde worden gemaakt. Alles gaat heel vriendelijk en relaxed. Als de papieren in orde zijn is het inmiddels pikke-donker en nergens verlichting.

grens NepalDan komen we bij de Nepalese grens. Tja, het is al donker en de douane is al naar huis. Rij maar door en kom morgenvroeg maar terug voor de papieren ???? Hé !!! Dan staat een man te zwaaien dat we een paar meter verder achter een hek kunnen staan en niet nog eens 8 km verder moeten rijden naar Mahendranagar. Zo gezegd, zo gedaan. Hebben daar rustig gestaan en geslapen. Coördinaten N 28.59.30.7 – E 080.07.28.6